صفحه‌اصلی مقاله ها نقش عملکرد ارگان های حیاتی در بارداری برای بیماران تالاسمی

نقش عملکرد ارگان های حیاتی در بارداری برای بیماران تالاسمی

0
0
اشتراک‌گذاری

عملکرد قلب باید  قبل از بارداری بررسی شود و در طول بارداری باید به‌دقت کنترل  انجام شود. بیمارانی که مشکلات قلبی دارند، مخصوصاً آن‌هایی که مشکل قلبی‌شان وابسته به افزایش میزان آهن باشد، قبل از آن‌که تصمیم به بارداری داشته باشند،  نیاز است که به‌دقت تحت نظر باشند و با دقت مورد مشاوره  قرار گیرند، چنین بیمارانی باید توسط یک متخصص قلب و متخصص زنان پیگیری شوند.

بسیاری از خانم‌ها در حین بارداری دچار دیابت می‌شوند و  از طرفی  بیماران مبتلابه تالاسمی به علت بیماری خود شانس افزایش بروز دیابت به دنبال تجمع بیش‌ازحد آهن در پانکراس رادارند.

 بنابراین در تالاسمی به‌خودی‌خود امکان افزایش شانس ابتلا به دیابت و یا شعله‌ور شدن و یا بدتر شدن دیابت وجود دارد.

هیپوتیروئیدی (کم‌کاری تیروئید)،  به علت افزایش میزان آهن که در ۱۰% بیماران مبتلابه تالاسمی رخ می‌دهد مرتبط است.

 امکان بروز هیپوتیروئیدی در حین بارداری و یا تشدید کم‌کاری غده تیروئید را به وجود می‌آورد. هیپوتیروئیدی بر روی متابولیسم، تخلیه انرژی که می‌تواند بخصوص در دوران حاملگی مشکلات زیادی را ایجاد کند. چون مادر به علت بارداری خودبه‌خود احساس خستگی می‌کند و این حس با بروز هیپوتیروئیدی شدت پیدا می‌کند. این مشکل با درمان جایگزینی هورمون‌های غده تیروئیدی قابل اصلاح است.

یکی دیگر از مشکلات پیچیده در تالاسمی، پوکی استخوان (استئوپروز) می‌باشد که غالباً توسط اسکن استخوانی Dexa  تشخیص داده می‌شود. زمانی که پوکی استخوان تشخیص داده شد توسط دارویی به نام بیسفوسفتات (Bisphosphonate) درمان می‌شود. این دارو معمولاً در دوران بارداری و شیردهی تجویز نمی‌شود.

کلیه بیماران مبتلابه تالاسمی با کاهش تراکم استخوان باید به میزان لازم کلسیم و ویتامین D استفاده کنند که البته در دوران بارداری بیشتر باید به این درمان توجه شود.

بعضی از بیماران تالاسمی دچار عفونت های منتقل شده از خون می شوند که موضوع بسیار مهمی است. هپاتیت و HIV امکان دارد به جنین هم منتقل شود و مادری که آلوده به HIV می باشد شانس خطر زایمان زودرس را دارد. مادر مبتلا به  هپاتیت یا HIV باید تحت درمان های مناسب در حین و یا قبل از بارداری باشد تا شانس انتقال عفونت به جنین کاهش یابد تمام مادران قبل از بارداری باید برای انواع مختلف هپاتیت و HIV  مورد آزمایش قرار بگیرند.

جثه بسیاری از خانم های مبتلا به تالاسمی از چثه متوسط یک زن معمولی خیلی کوچکتر است. به همین دلیل  شانس زایمان به‌صورت سزارین در آن‌ها بالا می‌باشد.

برای بسیاری از این مادران بعد از زایمان دوباره درمان با شلاتورهای آهن آغاز می‌شود. استفاده از شلاتورهای خوراکی در مادرانی که به نوزاد خود شیر می دهند باید متوقف شود چون این شلاتورها به راحتی از طریق شیر وارد بدن نوزاد می شود اگرچه اطلاعات قوی و فراوانی برای دسفرال وجود ندارد ولی بیشتر پزشکان بر این باور هستند که با دسفرال شانس کمتری برای نفوذ این دارو در شیر مادر وجود دارد.

بارداری و مادر شدن تحول بزرگی در زندگی فرد محسوب می شود. امروزه این واقعیت که خیلی از بیماران مبتلا به تالاسمی می توانند مادر شوند وجود دارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید:

لینک منبع

 

 

ارسال پاسخ

لطفا نظر خود را وارد کنیپ
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.