صفحه‌اصلی مقاله ها پنج واقعیت بزرگ در رابطه با مالتیپل اسکلروزیس

پنج واقعیت بزرگ در رابطه با مالتیپل اسکلروزیس

0
0
اشتراک‌گذاری

 مالتیپل اسکلروزیس بیماری است که سیستم عصبی مرکزی که شامل مغز، نخاع و عصب چشم را درگیر می کند. بر اساس آمار انجمن ملی مالتیپل اسکلروزیس بیش از دو

میلیون نفر به مولتیپل اسکلروزیس (MS) در سراسر جهان به این بیماری دچار هستند. اکرچه محققان تلاش بسیاری در زمینه درمان این بیماری انجام داده اند. هنوز سوالات و

تصورات غلط زیادی در رابطه با بیماری ام اس وجود دارد. در اینجا به پنج واقعیت بزرگ در مورد این بیماری که مردم باید اطلاع داشته باشند، اشاره می کنیم:

۱.  علت بیماری نامشخص است

تصور می شود که بیماری ام اس یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی به بافت های سالم بدن حمله می کند. در این حالت، بدن به میلین، ماده چربی که بصورت

پوششی در اطراف رشته عصبی قرار گرفته است، حمله می کند و منجر به ایجاد اختلال در رابطه بین مغز و بدن می شود. پزشکان علت دقیق این اتفاق را نمی دانند، ولی

معتقدند عوامل زیر ممکن است باعث پیشرفت این بیماری شود: داشتن سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری ام اس، بیماری خود ایمنی یا عفونت های خاص سیگارکشیدن قرار

گرفتن در طیف سنی ۱۵ تا ۶۰ سال داشتن نژاد قفقازی یا تبار شمال اروپا زندگی در آب و هوای معتدل

۲٫ شدت بیماری می تواند متفاوت باشد

بیماری ام اس آسیب هایبسیارجدی به مغز وارد می کند و علائم آن می تواند از متوسط تا بسیار خطرناک متفاوت باشد ولی  باید توجه داشته باشیم که امید به زندگی در

بیماران مبتلا به ام اس با توحه به پیشرفت علم و درک عمیق این بیماری افزایش یافته است. برخی از شایع ترین علائم بیماری، عبارتند از: مشکلات مثانه، مشکلات روده، عدم

تعادل در راه رفتن،  خستگی، مشکلات جنسی، بی حسی و انقابض عضلات، درد، ضعف عضلات، لرزش مشکل در صحبت کردن، مشکل در بلع، مشکل حافظه، مشکلات دید ،

افسردگی علائم ام اس می تواند در مراحل اولیه بیماری ظهور کرده و تاثیر شدیدی بر کیفیت زندگی فرد بگذارد و در صورت عدم درمان با گذشت زمان بدتر می شود.  فلج شدن

یکی از علائم شدید این بیماری است که تنها در یک سوم بیماران ممکن است اتفاق بیافتد، ولی بیشتر بیماران مبتلا به ام اس می توانند به کمک وسایلی مانند عصا و و اکر

حرکت کنند.

۳٫ تشخیص سخت

با توجه به اینکه بیماری ام اس ممکن است علائم مشترکی با سایر بیماری های داشته باشد، تشخیص آن سخت است. به این معنا که شناسایی آن برای پزشکان ممکن

است بسیار زمان بر باشد.

پزشکان سوابق پزشکی بیمار را بررسی کرده و انجام تست های زیر را توصیه می کنند: تست خون، لومبار پانکچر یا پونکسیون لومبار (Lumbar puncture)، ام آر آی MRI، انجام

تست پتانسیل القایی (Evoked potential tests) اگر فرد علائم شدیدتر نشان دهد، پزشکان انجام تست های تکمیلی را توصیه می کنند.

۴٫ زنان بیشتر از مردان دچار این بیماری می شوند.

به دلایلی ناشناخته ای بیماری ام اس در زنان نسبت به مردان شایع تر است ، بطوریکه زنان دو تا سه برابر بیشتر دچار این بیماری می شوند. اولین علائم بیماری معمولا در

سنین بیست تا چهل سالگی ظهور می کند، اگر چه ممکن است کودکان و یا افراد مسن نیز به این بیماری دچار شوند. برای خانم هایی که در این سن درگیر این مشکل می

شوند، ام اس ممکن است عوارضی بر روی قدرت باروری مخصوصا در دوران بارداری داشته باشد.

  1. ویتامین D ممکن است کمک به پیشگیری و درمان آن

    اگر چه تعدادی از دارو مورد تایید FDA برای درمان برخی از انواع ام اس وجود دارد، هیچ درمانی خاصی برای این بیماری وجود دارد. یک نوع اصلی از ام اس ، که شامل

    دوره های تشدید و بهبودی می شود و به عنوان ام اس عودکننده-فروکش کننده شناخته شده است، به درمان با دارو جواب نمی دهد. متاسفانه، یکی دیگر از انواع اصلی

    بیماری ام اس، که به عنوان ام اس پیش رونده اولیه شناخته می شود نیز به دارو پاسخ نمی دهند. بسیاری از این داروها که به نام درمان اصلاح کننده بیماری (DMTS) نیز

    شناخته شده است عوارض جانبی جدی است. دکتر رابرت گلزمان (Robert Glanzman) عصب شناس و مدیر کمپانی دارو سازی GeNeuro در این باره می گوید: ” در حال

    حاضر هیچ درمان DMTS کم خطر و موثری برای افراد مبتلا به ام اس وجود ندارد.” مطالعاتی که اخیرا انجام شده نشان می دهد که دریافت ویتامین D ممکن است در

    پیشگیری و درمان بیماری ام اس مفید باشد. در واقع، افرادی که دچار کمبود ویتامین دی هستند ممکن است در معرض خطر ابتلا به بیماری ام اس باشند.

    دکتر ان باس (Ann Bass) مدیر کلینیک مرکز نورولوژی سن آنتینو (San Antonio) در انتها می افزاید: ” افراد مبتلا به ام اس باید سبک زندگی بسیار سالمی داشته باشند

    به این معنا که سیگار نکشند،مصرف مکمل های ویتامین D، کاهش مصرف سدیم، ورزش کنند و وزن شان را در محدوده نرمال نگه دارند.”

                                                                                                                                                       

    مترجم: مهسا امام پور

لینک منبع