داستان خواندنی اولین ام ار آی ایران و شایعات پیرامون آن
شهریور ۲۸, ۱۳۹۶
داستان یاوران بنیاد (۵)
شهریور ۲۹, ۱۳۹۶

آمیخته شدن تلخی راه با شیرینی عشق

داستان‌های درمانگران خاص (۲)

پرستاری از آن مشاغلی است که تنها با عشق می توان در آن ادامه کار داد. ورود به این رشته دانشگاهی و تحصیل در رشته پرستاری شاید مشابه رشته‌های دیگر تحصیلی باشد، اما اشتغال در حوزه پرستاری تنها به واسطه عشق و علاقه به این حرفه ممکن است.
آقای عابدی سرپرستار بخش دیالیز مرکزدرمانی سوده در گفت وگو با خاص پرس گفت:« من از سال ۷۵ تاکنون در این مرکز مشغول به کار هستم. ما حدود ۴۰۰ بیمار دیالیزی داریم و۲۷ پرستار، که روزانه حدود ۱۶۰بیمار را پذیرش می‌کنیم ودر هر شیفت کاری بیش از ۱۵ پرستار مشغول ارائه خدمات به بیماران هستند.»
او ادامه داد:«من هر روز از منطقه نارمک تهران به شهرک واوان در اسلامشهر می‌آیم، اینجا یک محیط کاملا صمیمی ودوست داشتنی است وهمه همانند یک خانواده هستیم ومن به عشق دیدن این بیماران وکار کردن برای آنها مسیر طولانی خانه تا محل کارم برایم تبدیل به راه شیرین ولذت بخش شده است» .
اگرچه به او پیشنهاد کار در بیمارستانهای تهران شده است ولی دل کندن از بیماران دیالیزی مرکز درمانی سوده برایش سخت ودشوار است:«من با این بیماران دوست هستم وحتی بیشتر از خانواده‌ام آنها را می‌بینم ، پرستاری واقعا عشق و علاقه است، اگر علاقه نداشته باشی نمی‌توانی موفق شوی، من همیشه سعی می کردم بیمار و همراهانش را درک کنم، به نظر من پرستاری یعنی فهم و درک شرایط جسمی و روحی بیمار.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *