صفحه‌اصلی چندنکته ها تزریقات داخل مفصلی زانو

تزریقات داخل مفصلی زانو

0
0
اشتراک‌گذاری

سید احمد رییس‌السادات با اشاره به این‌که آرتروز زانو شایع‌ترین بیماری مفصلی است که در حال حاضر درمان قطعی برای آن وجود ندارد، از نتایج تحقیقات دانشگاه علوم

 

پزشکی شهید بهشتی در خصوص تاثیر تزریقات داخل مفصلی مختلف، در کنترل این بیماری خبر داد.

 

به گفته دبیر انجمن طب فیزیکی و توانبخشی ایران، حدود ۲۰ درصد از جمعیت ایران مبتلا به آرتروز زانو هستند.

این عضو هیئت علمی بیمارستان شهید مدرس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، افزود: تزریقات داخل مفصلی زانو یکی از روش‌های رایج کنترل درد و بهبود عملکرد

در مبتلایان به آرتروز به شمار می‌رود. این درمان‌ها معمولا به عنوان خط اول درمان محسوب نمی‌شوند، اما در بیمارانی که علائم و شکایت‌شان با روش‌های فیزیکی،

تمرین درمانی و داروهای ضد درد و التهاب خوراکی و موضعی بهبود نیافته، می‌توانند مفید و موثر باشند.

 

رییس‌السادات، ادامه داد: از شایع‌ترین انواع تزریقات داخل مفصلی می‌توان به تزریق استروئید (کورتون)، پرولوتراپی با سرم‌های قندی (دکستروز)، پی آر پی (پلاسمای

غنی از پلاکت)، پلاسمای غنی از فاکتور رشد (PRGF) و هیالورونیک اسید (آمپول‌های ژله‌ای معروف به تاج خروس) و اوزون درمانی اشاره کرد.

 

وی با بیان این‌که در موارد درد شدید یا التهاب حاد، تزریق کورتون می‌تواند سبب بهبود چند هفته‌ای بیماران شود، افزود: با وجود این‌که ثابت نشده که تزریقات محدود داخل

مفصل کورتون بتواند سبب پوکی استخوان شود، اما جهت جلوگیری از فرسایش و آسیب‌های مفصلی این تزریقات نباید در مدت زمانی زودتر از ۳ تا ۴ ماه مجددا تکرار

شوند.

 

دبیر انجمن طب فیزیکی و توانبخشی ایران، عنوان کرد: در آرتروز زانو ضمن کاهش فضای مفصل، حجم مایع داخل مفصلی، غلظت و کیفیت آن کاهش می‌یابد و سبب

 

سفتی و درد مفصل می‌شود. برای کاهش این مشکلات ممکن است تزریق هیالورونیک اسید ۳ تا ۵ نوبت و به فواصل هفتگی مورد استفاده قرار گیرد. این تزریقات معمولا

 

تا حدود چند ماه در بهبود علایم موثر هستند.

 

به گفته رییس‌السادات اوزون درمانی روش نسبتا جدیدتری است، که اگرچه در کوتاه مدت می‌تواند سبب کاهش درد و التهاب مفاصل و بافت نرم شود، اما اثری بر سیر

کلی آرتروز و علایم دراز مدت بیماری ندارد.

 

این متخصص طب فیزیکی، افزود: پژوهشی که در مرکز توسعه پژوهش‌های بالینی بیمارستان شهید مدرس صورت گرفته است، نشان داد اوزون درمانی و تزریق

هیالورونیک اسید در مدت ۶ ماه بعد از درمان تفاوتی از نظر میزان سودمندی با یکدیگر ندارند.

 

رییس السادات، گفت: بیماران مبتلا به آرتروز شدید زانو، با سن بیش از ۷۵ سال یا با چاقی شدید کاندید مناسبی جهت انجام تزریق پی آر پی نیستند.

 

وی عنوان کرد: بوتاکس بیشتر جهت موارد زیبایی و کاهش چین و چروک پوست، کاهش تعریق و کم کردن اسپاستیسیته در برخی از بیماری‌های سیستم اعصاب به کار می‌رود. اخیرا استفاده از این سم درکاهش درد کمر، سردرد، میگرن و برخی از دردهای اسکلتی عضلانی از جمله آرنج تنیس بازان، التهاب پاشنه پا و شانه یخ زده رو به افزایش است.

به گفته رییس‌السادات، مکانیسم اثر بوتاکس درمبتلایان به آرتروز با نحوه اثر آن در موارد زیبایی و اثر بر پیوستگاه عصبی عضلانی متفاوت است و عملکرد آن بیشتر از طریق

اثرات ضد دردی و ضد التهابی است.

 

رییس‌السادات با تاکید بر این‌که تاکنون هیچ روش قطعی خوراکی یا تزریقی برای علاج آرتروز شناخته نشده است، افزود: کلیه تزریقات داخل مفصلی جهت اثرگذاری بیشتر

 

باید به همراه آموزش بیماران، اصلاح الگوی زندگی از جمله کاهش وزن، ورزش درمانی و به کارگیری مناسب روش‌های طب فیزیکی و توانبخشی باشند.

 

ارسال پاسخ

لطفا نظر خود را وارد کنیپ
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.